انجمن علوم و صنایع چوب و کاغذ ایران مجله صنایع چوب و کاغذ ایران 2008-9066 16 2 2025 08 23 Determining the optimal cycle of poplar cultivation under uncertainty conditions and considering the opportunity cost of agricultural land تعیین چرخه بهینه زراعت صنوبر در شرایط نااطمینانی و با در نظر گرفتن هزینه فرصت اراضی کشاورزی 165 187 729825 10.22034/ijwp.2025.2049061.1692 FA سید مجتبی مجاوریان گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری فواد عشقی گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران کمال عطایی سلوط گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران مهسا تسلیمی گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران 0000-0003-0379-2536 ماریا شاهنوشی گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران Journal Article 2025 01 08 Problem definition and objectives: Despite the use of alternative materials to offset the demand for fuel from wood and the widespread use of virtual pages instead of paper, the demand for wood is still increasing. Wood cultivation is one way to preserve forests. Obviously, the necessary condition for extending and reducing the pressure on the forest by this solution is that wood cultivation is cost-effective from the point of view of producers. Spruce is a common wood cultivation option in northern Iran. The most important issue in timber farm management is determining the most economical time to cut trees. The purpose of this study was to evaluate the optimal utilization of Populus deltoids in comparison to other competing land uses. Methodology: Unlike other competing crops, wood cultivation is not cancelable every year, and unlike horticulture, its main income is not obtained annually. These two properties of wood cultivation have caused in its economic model, risk and discount rate variables are very important role in decision making. Owing to the uncertainty of tree growth, the results of model estimation for different colonies and three growth data in minimum, maximum, and average were used to estimate fuzzy regression. To predict the wood price, we used the price decomposition (trend, cyclical, and random components) methodology. The opportunity cost of land use was considered to be equal to the average net profit of one hectare of high-yielding rice fields. Three scenarios were examined to determine the best time for tree cutting: a) when the prices of both wood and opportunity cost do not grow, b) when price growth occurs at the same rate in both, and c) when the growth of opportunity cost will be more than wood price. Results: In the first scenario, the best age for tree cutting in one-turn poplar cultivation was 7 years, and that in continuous poplar cultivation was 6 years. In this scenario, poplar cultivation is an economic activity, even for high-quality land with an annual rent of 100 million tomans. In the second scenario, except for the Inferior lands (low quality), whose annual rent is less than 15 million Tomans per hectare, in other lands, the optimal cutting age is 7 years, both for one turn and permanent cultivation. In the third scenario, the results were subjected to sensitivity analysis of the critical conditions. The results of this scenario show that the limitation of the development of poplar cultivation (the margin of development) increases with an increase in the discount rate. For every 1% increase in the opportunity cost to wood price ratio, the edge of development is decreased by 0.67% at a discount rate of 20%, but at a discount rate of 40%, this reduction is approximately 0.74%. Conclusion: This study showed that even at a high discount factor, farmers rush to cut their trees. Prehab, this behavior is caused by an environment of high risk and uncertainty in the decision-making space. Usually, the growth in prices accelerates the cutting of trees. Therefore, a high inflation rate is expected to negatively affect poplar cultivation. In addition, although three discount rates and nominal growth of income (timber price) and cost (lost opportunity cost) are effective in the management of wood farming, in all scenarios, the increase in the discount rate is more effective than the increase in the relative rates of price growth on the limitation of poplar cultivation development. This difference in effectiveness was greater at higher discount rates. Based on these results, it seems that financial support is more effective than price support in the development of poplar cultivation. بیان مساله و اهداف: باوجود استفاده از مواد جایگزین برای جبران تقاضای سوخت و الوار چوب و گسترش صفحات مجازی بجای کاغذ، همچنان تقاضا برای چوب افزایشی است. یکی از راهکارها برای حفظ جنگل‌ها، زراعت چوب می‌باشد. این راهکار زمانی گسترش یافته و فشار بر جنگل‌ها را کاهش می‌دهد که فعالیت مزبور از نظر تولیدکنندگان مقرون به صرفه باشد. صنوبر یکی گزینه‌های رایج برای زراعت چوب در شمال ایران است. مهم‌ترین مسئله برای مدیریت مزرعه چوب، تعیین اقتصادی‌ترین زمان برای برش درختان است. هدف از این مطالعه ارزیابی بهره‌برداری بهینه زراعت صنوبر گونه دلتوئیدسPopulus deltoids) ) در مقایسه با سایر کاربری‌های اراضی رقیب است. مواد و روشها: زراعت چوب، برخلاف سایر محصولات زراعی رقیب، هرساله قابل لغو نبوده و برخلاف باغداری درآمد اصلی آن سالانه به دست نمی‌آید. این دو خاصیت زراعت چوب موجب شده در الگوی اقتصادی، ریسک و نرخ تنزیل اهمیت زیادی در تصمیم‌گیری داشته باشد. با توجه به عدم اطمینان از رشد درختان، از نتایج برآورد الگو برای کلن‌های مختلف، سه داده رویش در کمترین، بیشترین و میانگین جهت تخمین رگرسیون فازی استفاده گردید. برای پیش‌بینی قیمت چوب، روش تجزیه قیمت (اجزای روند، سیکلی و تصادفی) به کار رفت. هزینه فرصت زمین برابر میانگین سود خالص یک هکتار مزرعه برنج پر محصول در نظر گرفته شد. سه حالت برای تعیین بهترین تواتر زمانی برش درخت موردبررسی قرار گرفت: الف) هنگامی‌که قیمت‌ها اعم از چوب و هزینه فرصت رشد نداشته باشند، ب) هنگامی‌که رشد قیمت‌ها وجود داشته اما در درآمد و هزینه یکسان اتفاق بیفتد، ج) هنگامی‌که رشد قیمت در هزینه‌ها بیش از رشد درآمدها باشد. نتایج: در حالت اول بهترین سن برش درختان در کشت یک نوبته، 7 سال و در کشت مستمر صنوبر 6 سال به دست آمد. در این حالت زراعت صنوبر حتی برای اراضی مرغوب که اجاره سالانه هر هکتار آن 100 میلیون تومان است فعالیت اقتصادی خواهد بود. در حالت دوم به جز پست‌ترین اراضی که اجاره سالانه آن‌ها کمتر از 15 میلیون تومان در هکتار است در سایر اراضی سن بهینه برش 7 سال اعم از زراعت یک نوبته و دائمی است. در حالت سوم، نتایج به صورت تحلیل حساسیت شرایط بحرانی انجام گرفت. نتایج این حالت نشان داد محدودیت توسعه زراعت صنوبر (کرانه توسعه) نسبت به فزونی نرخ هزینه‌ها به درآمد، با افزایش نرخ تنزیل بیشتر می‌شود. به ازای هر یک درصد رشد بیشتر هزینه‌ها نسبت به درآمد، کرانه توسعه در نرخ تنزیل 20 درصد، 67/0 درصد اما در نرخ تنزیل 40%، حدود 74/0 درصد برآورد گردید. نتیجه گیری: این تحقیق نشان داد حتی در نرخ‌های تنزیل بالا هم، زارعین در برش درختان تعجیل می‌کنند. مشخصات این رفتار باید ناشی از فضای ریسک و عدم اطمینان در محیط تصمیم‌گیری آن‌ها باشد. به‌طور معمول رشد قیمت‌ها موجب تسریع در برش درختان خواهد شد. بنابراین انتظار می‌رود تورم اثر منفی بر صنوبرکاری دارد. همچنین گرچه در این فعالیت سه نرخ تنزیل و رشد اسمی درآمد (قیمت چوب) و هزینه (هزینه فرصت ازدست‌رفته) بر مدیریت زراعت چوب مؤثر است، اما در تمام حالت‌ها تغییرات افزایش نرخ تنزیل بیش از افزایش نرخ‌های نسبی رشد قیمت‌ها بر محدودیت توسعه زراعت صنوبر مؤثر است. این تفاوت اثربخشی در سطوح بالاتر نرخ تنزیل بیشتر است. بر پایه نتایج، به نظر می‌رسد حمایت مالی مؤثرتر از حمایت قیمتی در توسعه زراعت صنوبر می‌باشد.

https://www.ijwp.ir/article_729825_b79e7cd6a2294c9939a747a951fc0dce.pdf