انجمن علوم و صنایع چوب و کاغذ ایران مجله صنایع چوب و کاغذ ایران 2008-9066 3 2 2013 06 01 A Comparison Between Alkali Peroxide and Activated Peroxide Processes in Bleaching Hardwoods Chemi-mechanical Pulp ارزیابی فرایند پراکسید قلیایی و پراکسید فعال‌شده در رنگ‌بری خمیرکاغذ شیمیایی- مکانیکی حاصل از چوب پهن‌برگان 91 103 11487 FA فرهاد زینلی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرگان، باشگاه پژوهشگران جوان، گرگان محمدرضا دهقانی دانشیار گروه صنایع خمیر و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2015 01 19 <span style="font-family: Times New Roman;">Unbleached chemi-mechanical pulp of 85% pulp yield and produced from hornbeam, beech and populus woods respectively by 3:1:1 ratio, was used for peroxide bleaching. Two bleaching systems, alkali peroxide (conventional bleaching) and activated peroxide by TAED activator, were used for pulp bleaching. Bleaching treatments included different percentages of hydrogen peroxide and caustic soda consumption. In this research, the hydrogen peroxide consumption rate, pulp yield, process selectivity, bleached pulp brightness and bleaching effluent pollution load (COD) were investigated. Results showed that, brightness values were increased by bleach chemicals charge rising, in both bleaching systems, but the increasing trend was downward. Also, pulp yield was decreased by increase of chemical charges, but residual peroxide was raised. The activated peroxide process compare to conventional process had lower efficiency and brightness improvement values of pulp were less than those of alkali peroxide process. But pulp yield and effluent pollution load was less by activated peroxide bleaching.</span> خمیرکاغذ شیمیایی‌مکانیکی (<span style="font-family: Times New Roman;">CMP</span>) رنگ‌بری نشده، دارای بازده خمیرسازی 85% و تولید شده از گونه‌های ممرز، راش و صنوبر به‌ترتیب با نسبت 3، 1 و 1، برای رنگ‌بری با پراکسید مورد استفاده قرار گرفت. برای رنگ‌بری خمیرکاغذ از دو سامانه پراکسید قلیایی (رنگ‌بری متداول) و پراکسید فعال‌شده توسط ماده فعال‌ساز <span style="font-family: Times New Roman;">TAED</span>، استفاده شد. تیمارهای مورد استفاده برای رنگ‌بری شامل درصدهای مختلف پراکسید هیدروژن و سود سوزآور بود. ویژگی‌های مورد ارزیابی در این تحقیق، میزان کاربری پراکسید هیدروژن، بازده رنگ‌بری، گزینندگی فرایند، روشنی خمیرکاغذ رنگ‌بری‌شده و میزان بار آلودگی (<span style="font-family: Times New Roman;">COD</span>) پسآب تولید شده از رنگ‌بری بود. نتایج به دست آمده نشان داد که در هر دو سامانه رنگ‌بری، با افزایش کاربری مواد شیمیایی رنگ‌زدا، میزان روشنی افزایش می‌یابد، اما روند این افزایش دارای سیر کاهشی بود. با افزایش کاربری مواد شیمیایی رنگ‌زدا، بازده رنگ‌بری کاهش یافته اما میزان پراکسید باقی‌مانده افزایش می‌یابد. مقایسه فرایند پراکسید فعال‌شده با فرایند متداول نشان داد که، کارایی رنگ‌بری پراکسید فعال‌شده کمتر بود و میزان بهبود روشنی خمیرکاغذ نسبت به فرایند رنگ‌بری پراکسید قلیایی افت پیدا کرد. اما میزان بازده و همچنین بار آلودگی پسآب در سامانه رنگ‌بری پراکسید فعال‌شده کمتر بود.   https://www.ijwp.ir/article_11487_11b01bd09f8d22fecc14d3418f83caab.pdf